Suzanne

‘Ik voelde dat ik dat werk ook zou willen doen’ 
Suzanne Zijlstra (42) gaf haar loopbaan een andere wending. Vanuit haar flat in een rustige Harense straat plant ze uitvaarten. Plannen, want ‘uitvaartplanner’ vindt ze een beter woord dan ‘uitvaartbegeleider’. 

"Mensen gaan meer shoppen en offertes opvragen”, zegt Suzanne, terwijl ze een van haar vier katten over het kopje kroelt. "Ik vergelijk een uitvaartplanner wel eens met een weddingplanner, die alles regelt. Voor een uitvaartplanner is het belangrijk om transparant te zijn. Mensen betalen alleen voor het werk dat ik doe, ik verdien bijvoorbeeld niets aan een duurdere kist.”
Suzanne werkte lang als secretaresse en wist dat dit het toch niet helemaal was. "Mijn nichtje van vier overleed vijftien jaar geleden, een enorme klap voor onze hechte familie”, vertelt ze. "Ik vond dat de dame die de uitvaart regelde een mooi beroep had en voelde dat ik dat werk ook zou willen doen.” 
Pas jaren later deed ze iets met dat gevoel. In het jaar waarin haar vader overleed, verloor ze nog tien familieleden en andere naasten. Toen ze daarna veertig werd, haar baan kwijtraakte en haar relatie stuk liep, hakte ze de knoop door. "Tijdens een loopbaantraject bleek dat dit vak me op het lijf geschreven is”, zegt ze. "Het regelen van een uitvaart gaat me goed af, ik ben niet voor niets zo lang secretaresse geweest. En ook de menselijke kant past nu goed bij me.” Ze volgde een opleiding tot uitvaartbegeleider in Zwolle en liep verschillende stages.
 
Indonesisch
"Daarna solliciteerde ik wel en liep ook te denken over andere mogelijkheden. Ik zag mezelf niet meteen als ondernemer, totdat de oprichters van Ster Uitvaartplanners contact met me opnamen. Ster is een vrij jong bedrijf dat qua ideeën goed bij me past. Ik kan me nu vooral richten op het plannen van uitvaarten en het opbouwen van mijn klantenkring.” Voor het verkrijgen van naamsbekendheid moet Suzanne het vooral hebben van een eerste uitvaart in een familie, waarna de familie een volgende keer weer voor haar kan kiezen. "Ik stimuleer mensen in mijn omgeving om wensen hun eigen uitvaart vast te leggen”, zegt ze. "En ik ga Indonesische verzorgingshuizen bezoeken. Mijn moeder is in Indonesië geboren en ik merk dat heel veel dingen waarvan ik dacht dat het familietrekjes waren Indonesische gewoonten en tradities zijn. Ik denk dan ook dat ik voor Indonesische families iets extra waardevols kan toevoegen.”  

(Dit artikel is gepubliceerd in Harden dé Krant) 

Gonneke Bonting| gonneke@gonnekebonting.nl |0651462002