Urnenveld

Gonneke Bonting Bijzondere begraafplaats

Urnenveld in het bos
‘We willen aansluiten bij de traditie van deze streek’
Met een urnenbegraafplaats op een steenworp afstand van een hunebed wordt een oude traditie voortgezet. 

Bomen en de dood spelen een hoofdrol in het Evertsbos, bij het Drentse dorp Anloo. Houthandelaar Everhardus Everts (1877 – 1952) stichtte het bos om bomen aan de natuur terug te geven. Als houtimporteur had hij immers veel bomen laten sneuvelen. Everts ligt, samen met elf familieleden, in het bos begraven op het privébegraafplaatsje, dat nog steeds in gebruik is. 
Het is niet de eerste plek in deze omgeving waar wordt begraven. Niet ver van deze begraafplaats liggen verschillende historische grafheuvels en een hunebed. Bij archeologisch onderzoek zijn prehistorische urnenvelden aangetroffen.  

Traditie
Nadat de nazaten van Everts, begin jaren zeventig, een groot deel aan het Staatsbosbeheer hadden overgedragen, bleef onder meer een bosperceel over. Eigenaren Jan en Marga ten Sijthoff besloten aan te sluiten bij de oude begraaftraditie uit de Late Bronstijd en stichtten er een urnenveld zoals die er drie duizend jaar geleden ook waren. "De noodzakelijke wijziging van het bestemmingsplan kostte veel geld en tijd”, aldus Ten Sijthoff. "Maar inmiddels zijn er enkele tientallen urnen begraven en hebben we ook al reserveringen.”
Het urnenveld is wandelend door het bos te bereiken. Op het eenvoudige toegangshek staat: ‘…als een reis uit het verre verleden via het heden naar de eeuwigheid…’. Het bos achter het hek oogt lichter dan het omringende bos. Slingerende, smalle paden tussen de bomen nodigen uit om door het bosje te slenteren. Hier en daar ligt een ‘tumulus’, een rond heuveltje van ongeveer dertig centimeter hoog en met een doorsnee van een meter. Rondom elke tumulus is een smalle greppel gegraven, bedoeld om het grafheuveltje af te bakenen. Op de tumulus mogen nabestaanden een zwerfkei plaatsen, al dan niet met tekst. Andere versieringen zijn niet toegestaan, om het bos zo weinig mogelijk aan te tasten.

Drenthe
Er staan stokken, alsof iemand spades in de grond heeft gestoken. "Daarmee markeren mensen de plek de ze willen reserveren”, vertelt Ten Sijthoff. Een tumulus wordt niet weer geopend. Twee urnen kunnen wel samen worden begraven, maar de urn van een naaste die later wordt bijgezet, kan in een tumulus vlak ernaast. "De greppels ogen dan als twee trouwringen tegen elkaar”, legt Marga ten Sijthoff uit. Met de plechtigheid bemoeien de Ten Sijthoffs zich bewust niet. "Wanneer mensen een urn willen begraven, graaf ik een kuil van veertig centimeter diep”, vertelt Ten Sijthoff. "En we onderhouden het perceel.” Het echtpaar benadrukt zo weinig mogelijk regels en beperkingen te willen opleggen, maar ze waken ervoor dat het bos zijn karakter verliest. De urnen worden niet geruimd.
"De mensen die hier hun urn willen begraven vormen een doorsnede van de maatschappij”, vindt Ten Sijthoff. "Ze komen uit verschillende milieus en hebben verschillende wensen en ideeën.” Zijn vrouw voegt eraan toe: "Misschien kun je zeggen dat ze allemaal ‘iets hebben’ met het Drentse landschap. Dat ze van deze plek houden.” 


Tarieven
Het grafrecht van een tumulus voor één urn kost 1.975 euro. Wanneer een familiegraf uit vijf of meer tumuli bestaat, gaat er twintig procent van de prijs af. 
Een iets grotere tumulus met ruimte voor twee urnen die tegelijk geplaatst worden, kost 2.475 euro. 

(Gepubliceerd in Vakblad Uitvaart)

Gonneke Bonting| gonneke@gonnekebonting.nl |0651462002